انگشت گذاشتن روی تناقض ناموسی

یکی از تناقضات بامزه در ایدئولوژی مردسالار جامعه ما معمولا بین دو مفهوم ناموس فردی یک مرد و ناموس جامعه پیش می آید. و جامعه معمولا با مردانی که چه به عنوان پدر چه همسر چه برادر روی آزادی فردی(بر فرض آزادی انتخاب پوشش) زنی که طبق تعریف جزو ناموس آنها است، تعصب به خرج می دهند، دچار مشکل می شود… یک بار برای من پیش آمد که بالاجبار دم خور یکی از ناموس پرستان شیش دنگ حکومتی شدم. حاج آقای جانبازی بود که نمی دانم چطور نسبت به شخص من لطف پیدا کرده و به عنوان دعای خیر همه اش برام آرزوی ازدواج می کرد. من هم معمولا این حرفش را موقعیت خوبی برای این می دیدم که نبود آزادی در جامعه ای که شامل فرزندان فرضی من هم می شود، به رویش بیاورم و به عنوان یکی از مسئولین توی سرش بزنم. یک بار ایده خوبی به ذهنم رسید و منتظر فرصتی برای پیاده کردنش نشستم. بالاخره یک بارکه دعای به خیال خودش خیر همیشگی اش را روانه کرد، گفتم: “به هیچ وجه. فرض کن من ازدواج کنم و دختردار شم. دخترم نخواهد حجاب داشته باشد. من تاب این رو ندارم چارتا نره قول عوضی که با یه ماشین گشت ارشاد سر همین میدون ولی عصر وایسادن، بهش بر خلاف خواسته خودش زور بگن”. حاج آقا ماند و مغزی که هَنگ کرده بود…

یاشار گرمستانی