مطالبات کمپين و انتخابات

by

کمپین در فضای سیاسی قبل از انتخابات موقعیت مناسبی دارد تا جواب صریحی از گروه های شرکت کننده در انتخابات در باره مطالباتش بگیرد. در جلسات مختلفی که احزاب و گروه های سیاسی برگزار می کنند باید از آنها پرسید: پاسخ صریح و واضح -و نه دو پهلوی- شما به این مطالبات مشخص چیست؟ مطالبات ما نه گنگ است و نه روش ما خلاف قوانین جاری کشور؛ بنابراین پاسخ صریحی می خواهیم که آیا با این مطالبات موافقید یا نه؟ و اگر موافقید آنرا پیگیری می کنید؟ و… در صورتی که این گروه ها در مقابل رسانه ها نسبت به مطالبات ما موضع گیری مشخص کنند و اخبار این موضع گیری عمومی شود، آنگاه مردمی که پای صندقهای رای می روند، پاسخ آنها را مد نظر دارند. موضع گیریهای نه از این دست که بله در گذشته اجحافهایی هم به حقوق زنان شده و ما قصد داریم در مجلس نسبت به برخی مسایل -که عموما» نا مشخص هستند- پیگیر باشیم! کمپین مطالبه بسیار مشخصی دارد و گنگ حرف زدن درباره آن یعنی شانه خالی کردن از جواب به سوال ما و مردم زیادی که خواستار این حقوق هستند. بنابراین باید در جلسات مختلف گروه ها و احزاب شرکت کرده و مطالبات کمپین را مطرح کنیم. بدیهی است که این اقدام باید با حرکت کلی کمپین -اینکه مثلاً کمپین سیاسی، یعنی مبارزه ای برای کسب قدرت نیست- هم سو باشد. کمپین اگرچه سیاسی نیست ولی در نهایت این سیاستمداران هستند که باید مطالبات ما را به سرانجام برسانند. بنابراین باید موضع گیری مشخص گروه ها و احزاب را درباره کمپین و مطالباتش دانسته و در رسانه ای کردن آن بکوشیم. رسانه ای کردن موضع گیریها از دو جنبه برای ما اهمیت دارد:

– کمپین رسانه های مختلف و فراگیر همانند روزنامه در اختیار ندارد. با رسانه ای شدن موضع گیریها در مقابل مطالبات ما، خود کمپین بیش از پیش مطرح می شود. به عبارتی ما از این فضا برای مطرح کردن کمپین و مطالباتش و رساندن پیام آن به گوش مردم، استفاده مناسب کرده ایم.

– گروه هایی که نسبت به مطالبات کمپین موضع گیری کرده اند، اینک با تغییر حرف و عملشان یا ضعف در پیگیری آنها، در برابر چشمان ناظر مردم قرار دارند. تفاوت عمده ای که مطالبات کمپین با بسیار از وعده های تبلیغاتی دارد این است که اصولاً صحبت از لزوم مبارزه با فقر بسیار حرف متداولی است و ماست مالی کردن آن نیز -حداقل در ایران- کار ساده ایست. منتها حرف مشخص زدن درباره مطالبات زنان، مثلاً تغییر قانون «شهادت» نه متداول است و نه حداقل به راحتی مبارزه با فقر ماست مالی میشود.

عدم پیگیری موضع گیریهای مشخص و به خصوص غیر متداول، یعنی یک ضربه به صاحبان قدرت. نمونه آن زمانی بود که محمود احمدی نژاد در برابر چشمان ناظر رای دهندگان، درباره پوشش و آرایش مردم موضع گیری کرد و بعد از مدتی که خلاف این موضع گیری عمل شد، بلافاصله فیلم گفته های او حتی در بولوتوثهای موبایل هم دست به دست میشد. این یعنی یک نمره بسیار بد از موضع گیریهای گذشته.

سیاوش خدایی

Advertisements

5 پاسخ to “مطالبات کمپين و انتخابات”

  1. کاوه مظفری Says:

    مطلب خیلی خوبیه

    مخصوصاً درباره اینکه مطالبات کمپین آنقدر مشخص و واضح است که نمی توان در برابر آن موضعی کلی و مبهم اتخاذ کرد.

    اما در مورد بحث فرصت انتخاباتی کمی تردید دارم. با توجه به یورش سازمانی نیروهای نظامی (سپاه و بسیج) برای مسدود کردن کوچکترین مجاری دموکراسی در ایران، بطوریکه روز به روز بلوک قدرت در درون حاکمیت کوچکتر می شود، بعید می دانم نماینده ای باقی بماند که اصلاً در قبال مسئله زنان موضع گیری کند.

    شاید صرفاً جریان «میانه رو» حاکمیت است که به این ضرورت پی برده است که باید در قبال مسئله زنان و سایر مطالبات اجتماعی اندکی نرمش نشان دهد و به خاطر مصالح (و نه از سر اعتقاد) برخی تغییرات را بپذیرد. اما جریان «تندرو» حاکمیت، گویا با مصلحت، کاری ندارد و تصور می کند که «حق» دارد، خاک مملکت را به توبره بکشد.

    از جریان میانه رو (مشارکت، کارگزاران، اعتمادملی، مجاهدین) جمعاً 100 نفر باقی مانده است. مردان تندرو حتی به زنان خودشان هم رحم نکرده اند. در کل کشور تنها 10 زن در لیست تندروها (اصولگران) جای دارد، که 6 نفر از آنها از تهران هستند.

    به همین خاطر فکر کنم بحث فرصت انتخاباتی تاحدودی مبهم است. البته باید گفت که در ایران هر چیزی ممکن است.

  2. سیاوش Says:

    حقیقت اینه که همونطوری که خودت هم قبلا» تو مقالت اشاره کردی، باید انتخابات رقابتی باشه که اصلا» بشه جدال گروه ها رو دید. مسایل زنان متاسفانه باز هم به حاشیه برده شده؛ اینبار بدتر از گذشته!

  3. آرش اقبالی Says:

    منم با کاوه موافقم، در ایران اصولاً انتخاباتی مطرح نیست که بشود به واسطه آن بتوان با نمایندگانی همسو با تفکرات کمپین، برای پیگری اهداف رایزنی کرد و جریان حاکم بر امر انتخابات امکان رقابت و
    گزینش رو به کلی ازبین برده و در چنین فضایی هم قاعدتاٌ نیازی در بین کاندیداها جهت همسویی با خواسته عموم مردم جهت انتخاب شدن باقی نمیماند.

  4. isama251 Says:

    دست در دست هم، ایرانی بهتر بسازیم.

  5. aira azad andish Says:

    جرمم انسانیت (تقدیم به رفقای در بند)

    دیوار به استواریش تکیه داده بود

    زمین زیرپایش می خندید

    زنجیرها بر دست و پایش شرمساری می کردند

    با تنی زخم خورده و رنجوربا نگاهی که معنای زندگی بود

    هنوز می خندید

    زیر لب چیزی نجوا می کرد!

    جلو رفتم رودررو چشم در چشم

    تو کیستی؟

    من…

    ادامه در وبلاگ پنجره

    راستی با تبادل لینک موافقی؟ برام پیغام بزار

    موفق و شاد باشید

    زنده باد آزادی زنده باد برابری
    [گل][گل][گل]

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: